Mijn journalistieke wereld

Journalistiek is mijn passie. Dat gaat véél verder dan alleen artikelen schrijven. Journalistiek gaat om dingen laten zien zoals ze zijn en aandacht geven aan wat van belang is voor mensen om te weten. Dat gaat vaak om zaken die onwelgevallig zijn. Het is daarom belangrijk dat een journalist het accent legt op wat er al goed gaat en wat er beter kan.

Al sinds 2006 heb ik het voorrecht om actief te zijn in het mooiste beroep dat er is: journalist. Ook wel aangeduid als de vierde macht in de democratische samenleving. Mijn journalistieke carrière begon na aansporing van collega bestuursleden van een stichting om mijn verslagen van evenementen te gaan publiceren. Daar is uiteindelijk ISPam.nl uit voortgekomen. Dat platform heb ik tot 1 februari 2017 gerund als uitgever en hoofdredacteur.

Sinds het stoppen met ISPam.nl heb ik mijzelf de vraag gesteld, waarom ISPam.nl succesvol was. Sindsdien heb ik verschillende dingen uitgeprobeerd die geen succes werden. Het antwoord op de vraag is eenvoudig. Oprechte kritisch-constructieve journalistiek waarbij de nieuwsgierigheid, het enthousiasme en de passie voor de onderwerpen waar over wordt geschreven centraal staan.

Iemand merkte laatst op dat ik mij weer richt op “Wat ik als mens belangrijk vind”. Dat is waarschijnlijk precies de reden waarom ISPam.nl wél een succes is geworden én de dingen daarna niet. Mijn hart en ziel lag in ISPam.nl. Door mijn studie rechtsgeleerdheid én fiscaal recht mag ik niet alleen een titel voor mijn naam zetten. Ook mijn interesses, passie en kijk op de wereld is veranderd.

Één ding is nog precies hetzelfde gebleven. Mijn passie voor het journalistieke vak. Het mooiste is dat een rechtenstudie mijns inziens de beste opleiding is voor het journalistieke vak omdat het recht voor de maatschappij vergelijkbaar is met wat programmacode voor een computer is.

Het recht is niet altijd even zichtbaar. Het is wel altijd aanwezig én aan het werk. Daarbij gaat het niet alleen om het formele recht. Ook de informele verhoudingen tussen mensen wordt door recht en informele regels beheerst. Als journalist is het belangrijk om dat te kunnen begrijpen.

De waardering voor journalistiek is op dit moment belachelijk laag vooral als er wordt gekeken naar de bezoldiging van journalisten. Journalisten in loondienst hebben door CAO’s die de NVJ afspreekt nog een fatsoenlijk inkomen. Freelance journalisten daarentegen zijn vogelvrij. Dat is verschrikkelijk omdat journalisten daardoor afhankelijk worden van inkomsten uit andere bronnen en daarmee hun journalistieke onafhankelijkheid wordt aangetast.

Mijn visie op de journalistiek is daarom dat je een goede combinatie moet hebben van journalistieke inhoud die de actualiteit weerspiegelt en journalistieke inhoud die een toestand weergeeft die weinig veranderd. Dat doe ik zelf door toezicht te houden als journalist door de toestand van een bepaalde omgeving en/of groep bedrijven in kaart te brengen en te publiceren.

Het voordeel van deze werkwijze is dat je als journalist ook een compleet overzicht van de relevante markt hebt. Daardoor ben je veel beter in staat om veranderingen en afwijkingen op te merken. Op die manier kun je actualiteiten (nieuws) als journalist opmerken en wordt het lastiger om uit mijn zicht te blijven en heimelijk dingen te doen.

Als journalist is het daarom ook heel belangrijk om altijd een afweging te maken van het belang van je publicatie. Mijns inziens is die idealiter zuiver journalistiek van aard. Dat een bepaald onderwerp, bedrijf of persoon veel lezers trekt hoort in principe geen criterium te zijn. Een journalist is geen entertainer en beheert ook geen publieke schandpaal. Journalistiek draait er om de lezer binnen het format van het medium zo goed mogelijk te informeren. Dat alles in het algemeen belang.

De journalistiek is de vierde macht in de democratische samenleving. Dat brengt verantwoordelijkheden voor de journalist mee. Die verantwoordelijkheid moet je ook nemen als journalist.